ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ସଫଳତାର କାହାଣୀ ପଛରେ ପ୍ରାୟତଃ ଅଗଣିତ ତ୍ୟାଗ ଏବଂ ସଂଘର୍ଷର ଇତିହାସ ଲୁଚି ରହିଥାଏ। ଆଇଚି-ନାଗୋୟା ଏସିଆନ୍ ଗେମ୍ସ ୨୦୨୬ (Aichi-Nagoya Asian Games 2026) ରେ ରବିବାର ଦିନ ମହିଳାମାନଙ୍କ ୧୦ ମିଟର ଏୟାର ରାଫେଲ୍ ଟିମ୍ ଇଭେଣ୍ଟରେ ଭାରତକୁ ରୌପ୍ୟ ପଦକ ଦେଇଥିବା ୨୩ ବର୍ଷୀୟା ସୋନମ୍ ମସ୍କରଙ୍କ କାହାଣୀ ମଧ୍ୟ କିଛି ଏହିପରି। ୨୦୨୦ ରେ ଯେତେବେଳେ କୋରୋନା ମହାମାରୀ ସମୟରେ ପୂରା ଦେଶ ବନ୍ଦ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସୋନମଙ୍କ ବାପା ଉତ୍ତମ୍ ମାରୁତି ମସ୍କରଙ୍କ ମୁମ୍ବାଇର କ୍ଷୀର ଯୋଗାଣ ବ୍ୟବସାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଠପ୍ ହୋଇଗଲା। ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁମ୍ବାଇ ଛାଡ଼ି ନିଜ ଗାଁ କୋହ୍ଲାପୁର ଫେରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଜମି  ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଦୋକାନ ବାକିଥିଲା।

କୋହ୍ଲାପୁର ଫେରିବା ପରେ ସୋନମ୍ଙ୍କୁ ନିଜର ଶୁଟିଂ  ସ୍ୱପ୍ନକୁ ନୂଆରୁ ଆରମ୍ଭକରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଶୁଟିଂ ଭଳି ଦାମୀ ଖେଳ ପାଇଁ ନୂଆ ଫ୍ରଣ୍ଟ ରାଫେଲ୍ ଏବଂ କିଟ୍ କିଣିବା ସହଜ ନଥିଲା। ଝିଅର ଏହି ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ନଦେବା ପାଇଁ ଜଣେ ସମର୍ପିତ ବାପା ନିଜ ଛାତିରେ ପାଥର ରଖି ନିଜର ୦.୨୫ ଏକର ଜମି ଏବଂ ଦୋକାନକୁ ବଜାର ଦରଠାରୁ ବହୁତ ଶସ୍ତାରେ ବିକି ଦେଲେ। ଆଜି ଯେତେବେଳେ ସୋନମଙ୍କ କାରଣରୁ ଭାରତ ହାତକୁ ଏସିଆନ୍ ଗେମ୍ସର ସିଲଭର୍ ମେଡାଲ୍ ଆସିଛି, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ବାପା ଉତ୍ତମ୍ ମସ୍କର୍ କହନ୍ତି, 'ଏହା କୌଣସି ତ୍ୟାଗ ନୁହେଁ, ବରଂ ଜଣେ ବାପା ଭାବେ ମୋର ଦାୟିତ୍ୱ ଥିଲା। ଆଜି ଯେତେବେଳେ ତାକୁ ଦେଶ ପାଇଁ ପଦକ ଜିତୁଥିବାର ଦେଖୁଛି, ସବୁ ପୁରୁଣା ପରିଶ୍ରମ ଏବଂ ତ୍ୟାଗ ସଫଳ ମନେହେଉଛି।'

କୋଚଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ବଦଳିଲା ପୋଶ୍ଚର୍ ଏବଂ ଟେକ୍ନିକ୍

ଦଶମ ପରେ ଅନ୍ଧେରୀର ତୋଲାନୀ କଲେଜରୁ ଶୁଟିଂ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ସୋନମ୍ ଆରମ୍ଭରେ 'ବେଧ୍ ରାଫେଲ୍ ଏଣ୍ଡ ପିସ୍ତଲ ଶୁଟିଂ ଏକାଡେମୀ'ରେ ଏକାଡେମୀର କିଟ୍ରୁ ହିଁ ପ୍ରାକ୍ଟିସ୍ କରୁଥିଲେ। ୨୦୨୨ ରେ ବାପା କିଣି ଦେଇଥିବା ରାଇଫଲ୍ ପରେ ସେ ଆଉ ପଛକୁ ଚାହିଁନାହାନ୍ତି। ଏକାଡେମୀରେ କୋଚ୍ ରୋହିତ ହବଲଦାର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ରାଧିକା ବାରଲେ ହବଲଦାର ସୋନମଙ୍କ ପ୍ରତିଭାକୁ ସୁଧାରିଥିଲେ।

କୋଚ୍ ରୋହିତ ଜଣାନ୍ତି ଯେ ଆରମ୍ଭରେ ସୋନମଙ୍କ ସ୍କୋର୍ ସାଧାରଣ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ବୈଷୟିକ ଜ୍ଞାନ ବହୁତ ମଜବୁତ ଥିଲା। କୋଚ୍ ସୋନମଙ୍କ ପୋଶ୍ଚର୍ (ଶରୀରର ଭଙ୍ଗୀ), କାନ୍ଧର ମାଂସପେଶୀକୁ ମଜବୁତ କରିବା ଏବଂ ଶୁଟିଂ ସମୟରେ ଶରୀରର ଉପରିଭାଗର ସ୍ଥିରତା ଉପରେ କାମ କରିଥିଲେ। ପ୍ରତିଦିନ ୯୦ ରୁ ୧୨୦ ଶଟ୍ସର କଠିନ ପ୍ରାକ୍ଟିସ୍ କରାଯାଉଥିଲା। ସୋନମଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଥିଲା ତାଙ୍କର ମଜବୁତ ମାନସିକ ସଂକଳ୍ପ ଏବଂ କେବେ ହାର୍ ନମାନିବାର ମନୋଭାବ।

ଚେସ୍ ସୌକିନ୍ ସୋନମଙ୍କ ୱାର୍ଲ୍ଡ କପରୁ ଏସିଆନ୍ ଗେମ୍ସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାତ୍ରା

ଶୁଟିଂରେ ପାଦ ଥାପିବା ପୂର୍ବରୁ ସୋନମ୍ ସ୍କୁଲ ସ୍ତରରେ ନିଜ ବଡ଼ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ମାନସୀ ଏବଂ ସତ୍ୟଜିତଙ୍କ ସହ ଚେସ୍ (ଚତୁରଙ୍ଗ/ଫାସା) ଖେଳୁଥିଲେ। ସେ ଆଜି ବି ନିଜର ପୁରୁଣା ଚେସ୍ ମ୍ୟାଚ୍ ଗୁଡ଼ିକର ଚାଲ୍ ମନେ ରଖିଛନ୍ତି ଏବଂ ଚାପ କମାଇବା ପାଇଁ ଚେସ୍ ଖେଳନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପ୍ରଗତି ବହୁତ ନିରନ୍ତର ରହିଥିଲା। ୨୦୨୩ ରେ ଚାଙ୍ଗୱୋନ୍ରେ ISSF ଜୁନିୟର ବିଶ୍ୱ ଚାମ୍ପିୟନସିପ୍ରେ ୭ମ ସ୍ଥାନ ଏବଂ ଏସୀୟ ଚାମ୍ପିୟନସିପରେ ୪ର୍ଥ ସ୍ଥାନ ହାସଲ କରିବା ପରେ, ସେ ୨୦୨୪ ରେ କାହିରା ୱାର୍ଲ୍ଡ କପରେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ସିଲଭର୍ ଜିତିଥିଲେ। ଏହାପରେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଆୟୋଜିତ ISSF ୱାର୍ଲ୍ଡ କପ୍ ଫାଇନାଲରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସିଲଭର୍ ମେଡାଲ୍ ଉପରେ ନିଶାଣ ସାଧିଥିଲେ।

ଏସିଆନ୍ ଗେମ୍ସ ୨୦୨୬ ର କ୍ୱାଲିଫିକେସନ୍ ରାଉଣ୍ଡରେ ସୋନମ୍ ୬୩୪.୧ ଅଙ୍କ ହାସଲ କରି ଟିମ୍ ଇଭେଣ୍ଟରେ ସିଲଭର୍ ମେଡାଲ୍ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଇଭେଣ୍ଟର ଫାଇନାଲରେ ସ୍ଥାନ ପକ୍କା କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଷଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥିଲେ। ହେଲେ, ହଜାର ହଜାର ମାଇଲ୍ ଦୂର କୋଲ୍ହାପୁରରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଗୌରବମୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଲଟିଯାଇଛି।