ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀ: ରାଜନୈତିକ ଇତିହାସରେ ଅନେକ ସମୟରେ ଏପରି ଘଟଣା ଘଟେ ଯାହା ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଦୋହଲାଇ ଦିଏ। ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାର ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ପଥରମାଡ଼ ଏବଂ ନିକଟରେ ଆମେରିକାରେ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ଗୁଳିମାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସମାନତା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ଏହି ଦୁଇଟି ଯାକ ଘଟଣା ନେତାମାନଙ୍କର ଅତୁଟ ସାହସ ଏବଂ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ପଛକୁ ନ ହଟିବାର କ୍ଷମତାକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରେ।
ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଇନ୍ଦିରାଙ୍କ ସେହି ସାହସ
୧୯୬୭ ମସିହାରେ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଏକ ନିର୍ବାଚନୀ ସଭାକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରୁଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ଭିଡ଼ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଜଣେ ତାଙ୍କ ଉପରକୁ ପଥର ଫିଙ୍ଗିଥିଲା, ଯାହା ସିଧାସଳଖ ତାଙ୍କ ନାକରେ ବାଜିଥିଲା। ନାକରୁ ପ୍ରଚୁର ରକ୍ତ ବାହାରିଥିଲା ଏବଂ ହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ସେଠାରୁ ଯାଇନଥିଲେ। ସେ ନିଜ ନାକକୁ ରୁମାଲରେ ଚାପି ଧରି ଭାଷଣ ଜାରି ରଖିଲେ ଏବଂ କହିଲେ, “ଏହା କେବଳ ମୋ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ନୁହେଁ, ବରଂ ଦେଶର ଗଣତନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ।” ତାଙ୍କର ଏହି ସାହସ ଦେଖି ସାରା ଦେଶ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଉପରେ ଗୁଳିମାଡ଼ ଏବଂ ସେହି ଚିତ୍ର
ଠିକ୍ ସେହିପରି ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ଆମେରିକାର ପେନସିଲଭାନିଆରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା। ଏକ ନିର୍ବାଚନୀ ସଭା ସମୟରେ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଉପରକୁ ଗୁଳି ଚଳାଯାଇଥିଲା। ଗୁଳିଟି ତାଙ୍କ କାନକୁ ଛୁଇଁ ଚାଲିଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ରକ୍ତାକ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ସୁରକ୍ଷା କର୍ମୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଯାଇଥିଲେ ହେଁ, ଟ୍ରମ୍ପ ନିଜର ମୁଠି ଟେକି ଭିଡ଼କୁ ସଂଘର୍ଷ ଜାରି ରଖିବାକୁ ସଙ୍କେତ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଚିତ୍ରଟି ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଭାଇରାଲ୍ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିର ପରିଚୟ ବୋଲି କୁହାଗଲା।
ଗଣତନ୍ତ୍ର ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ହିଂସା
ଏହି ଦୁଇଟି ଯାକ ଘଟଣା ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ସମୟ ବଦଳିଲେ ମଧ୍ୟ ରାଜନୈତିକ ହିଂସାର ରୂପ ସମାନ ରହିଛି। ବିରୋଧୀଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ ଚପାଇବା ପାଇଁ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଉଛି। କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ଏବଂ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଭଳି ନେତାମାନେ ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଭୟ ଦେଖାଇ କୌଣସି ବିଚାରଧାରାକୁ ରୋକାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଇତିହାସରେ ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱକୁ ଆହୁରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି ଗଢ଼ିଛି।