କୋରିଆ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଫର୍ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ୍ ଇକୋନୋମିକ୍ ପଲିସି (KIEP) ରେ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆର ମୁଖ୍ୟ, କ୍ୟୁଙ୍ଗହୁନ୍ କିମ୍ଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରତ ଦଶନ୍ଧି ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ୭ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ଆର୍ଥିକ ବୃଦ୍ଧିର ସବୁଠାରୁ ଲମ୍ବା ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଆଡ଼କୁ ବଢ଼ିପାରେ। 'X' ରେ ପୋଷ୍ଟ୍ ଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ, ଏହି ଅର୍ଥନିତୀଜ୍ଞ ବୁଝାଇଛନ୍ତି ଯେ କିପରି କୋଭିଡ୍-୧୯ ମହାମାରୀ ପରଠାରୁ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ମଜବୁତ୍ ଗ୍ରୋଥ୍ ରେଟ୍ ବଜାୟ ରଖିଛି, ଏବଂ ଏବେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଆଗାମୀ ଦୁଇଟି ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷ ପାଇଁ ନିଜର ବିକାଶ ଆକଳନକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛନ୍ତି।

କିମଙ୍କ ଏହି ବିଶ୍ଲେଷଣ ଏପରି ଏକ ସମୟରେ ଆସିଛି ଯେତେବେଳେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମୁଦ୍ରା ପାଣ୍ଠି (IMF), ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏବଂ ଏସୀୟ ବିକାଶ ବ୍ୟାଙ୍କ (ADB) ଭାରତ ପାଇଁ ପ୍ରାୟ ୭ ପ୍ରତିଶତ କିମ୍ବା ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ବିକାଶ ହାରର ଆକଳନ କରିଛନ୍ତି। ଅର୍ଥନିତୀଜ୍ଞଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରତ ଲଗାତାର ପାଞ୍ଚଟି କାଲେଣ୍ଡର ବର୍ଷରେ ୭ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ରେକର୍ଡ କରିଛି, ଯାହା ୨୦୦୩ ରୁ ୨୦୦୭ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଦର୍ଶନ ସହ ସମାନ। ଯଦି ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଆକଳନ ସତ୍ୟ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୁଏ, ତେବେ ଦେଶ ସେହି ପୁରୁଣା ରେକର୍ଡକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦେବ।

କିପରି ଭାଙ୍ଗିପାରେ ୨୦ ବର୍ଷର ପୁରୁଣା ରେକର୍ଡ?

କିମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେୟାର କରାଯାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ୨୦୨୦ ରେ ମହାମାରୀ ସମୟରେ ଭାରତର ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ୫.୮ ପ୍ରତିଶତର ହ୍ରାସ ଘଟିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ୨୦୨୧ ରେ ଏଥିରେ ୯.୭ ପ୍ରତିଶତର ଜୋରଦାର୍ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଚାରି ବର୍ଷରେ, ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ୭ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ରେକର୍ଡ କରାଯାଇଛି।

କିମ୍ 'X' ରେ ଲେଖିଛନ୍ତି, "ଏହିଭଳି ଭାବେ ଲଗାତାର ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୭% ରୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଛି, ଯାହା ୨୦୦୩-୨୦୦୭ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ସହ ସମାନ। ସେହି ସମୟରେ, BRIC ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଭାବେ ଭାରତ ଦୁନିଆର ଧ୍ୟାନ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥିଲା।" ସେ ଆଗକୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଯଦି ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଆକଳନ ସଠିକ୍ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୁଏ, ତେବେ ଭାରତ ଏହି ଧାରାକୁ ମଧ୍ୟ ପଛରେ ପକାଇଦେବ।

ଏହି ତୁଳନା ବେଶ୍ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ୨୦୦୩-୨୦୦୭ ର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଭାରତ ପାଇଁ ଲଗାତାର ଆର୍ଥିକ ବିସ୍ତାରର ସବୁଠାରୁ ମଜବୁତ୍ ପର୍ଯ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଦେଶ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ନିବେଶକଙ୍କ ବହୁତ ଧ୍ୟାନ ଆକୃଷ୍ଟ କରିଥିଲା।

ମହାମାରୀ ପରେ ଭାରତର ବିକାଶ ହାର ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରର ନିକଟତର

କିମ୍ ଅନ୍ୟ ଏକ ତଥ୍ୟର ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଭାରତର ସାମ୍ପ୍ରତିକ ପ୍ରଦର୍ଶନକୁ ସଠିକ୍ ସନ୍ଦର୍ଭରେ ବୁଝିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ତାଙ୍କ ହିସାବରେ, ୨୦୨୧ ରୁ ୨୦୨୫ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ହାରାହାରି ବାର୍ଷିକ ବିକାଶ ହାର ୭.୮୩ ପ୍ରତିଶତ ରହିଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ କି ୨୦୦୩-୨୦୦୭ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ୭.୮୯ ପ୍ରତିଶତ ଥିଲା। ଏହିଭଳି ଭାବେ, ୧୯୬୦ ରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସରେ ଏହି ସାମ୍ପ୍ରତିକ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷର ଅବଧି ଦ୍ୱିତୀୟ ସବୁଠାରୁ ମଜବୁତ୍ ଅବଧି ବନିଯାଇଛି।

କିମ୍ ଲେଖିଛନ୍ତି ଯେ ଅନେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହିପରି ଗତି ବଜାୟ ରଖିବା ବାସ୍ତବରେ ଧ୍ୟାନଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ତଥ୍ୟ ସବୁ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଭାରତର ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଆର୍ଥିକ ବିସ୍ତାର, ମହାମାରୀର ତୁରନ୍ତ ପରେ ହୋଇଥିବା ରିକଭରୀଠାରୁ ବହୁତ ଆଗକୁ ଚାଲିଯାଇଛି।

IMF, ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏବଂ ADB ଭାରତର ଆକଳନ ବୃଦ୍ଧି କଲେ

କିମ୍ ନିଜ ଥ୍ରେଡ୍ରେ ବୁଝାଇଛନ୍ତି ଯେ କିପରି ପ୍ରମୁଖ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ଭାରତର ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଦର୍ଶନକୁ ନେଇ ପୂର୍ବ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଆଶାବାଦୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ନିକଟରେ IMF ୨୦୨୬-୨୭ ପାଇଁ ଭାରତର ବିକାଶ ହାର ଆକଳନକୁ ୬.୪ ପ୍ରତିଶତରୁ ବୃଦ୍ଧି କରି ୭ ପ୍ରତିଶତ କରିଦେଇଛି। ଅକ୍ଟୋବରର ନିଜର 'ୱାର୍ଲ୍ଡ ଇକୋନୋମିକ୍ ଆଉଟ୍ଲୁକ୍' ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ୨୦୨୭-୨୮ ରେ ମଧ୍ୟ ୭ ପ୍ରତିଶତ ବୃଦ୍ଧିର ଆଶା ରହିଛି।

କିମ୍ ଲେଖିଛନ୍ତି ଯେ ମୋ ସମେତ ଅନେକ ଅର୍ଥନିତୀଜ୍ଞ – ଯେପରି ଯେପରି ତ୍ରୈମାସିକ ଜିଡିପି ଆଙ୍କଡ଼ା ଆସିଲା, ନିଜର ଆକଳନକୁ ବାରମ୍ବାର ଉପର ଆଡ଼କୁ ସଂଶୋଧିତ କଲେ। ତାଙ୍କ ଚାର୍ଟଗୁଡ଼ିକ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କ, IMF ଏବଂ ADB ନିଜର ଆକଳନକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଆକଳନ ୭ ପ୍ରତିଶତ ପାଖାପାଖି କିମ୍ବା ତା’ଠାରୁ ଉପରେ ରହିଛି। ବୈଶ୍ୱିକ ସ୍ତରରେ ଶକ୍ତିର (Energy) ଉଚ୍ଚ ମୂଲ୍ୟ, ଭୂ-ରାଜନୈତିକ ଉତ୍ତେଜନା ଏବଂ ଅନେକ ବଡ଼ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ମନ୍ଥର ଆର୍ଥିକ ବୃଦ୍ଧିର ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ସୁଧାର ବେଶ୍ ଗୁରୁତ୍ୱ ବହନ କରେ।

ଭାରତର ୭ ପ୍ରତିଶତ ଗ୍ରୋଥ୍ ରେଟ୍ର ଅର୍ଥ କ’ଣ?

କିମ୍ ବୁଝାଇଛନ୍ତି ଯେ ପୂର୍ବ ଉଚ୍ଚ ବିକାଶ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ତୁଳନାରେ ଏବେ ଭାରତର ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ବହୁତ ବଡ଼ ହୋଇସାରିଛି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେୟାର୍ କରାଯାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ୨୦୦୭ ରେ ଭାରତର ଜିଡିପି ୧ ଟ୍ରିଲିଅନ୍ ଡଲାରରୁ ସାମାନ୍ୟ ଅଧିକ ଥିଲା। ଆଜି, ଏହା ୪ ଟ୍ରିଲିଅନ୍ ଡଲାର ପାଖାପାଖି ପହଞ୍ଚୁଛି। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଆଜି ୭ ପ୍ରତିଶତ ବିକାଶ ହାରର ଅର୍ଥ ଆର୍ଥିକ ଉତ୍ପାଦନରେ ଅନେକ ଗୁଣରେ ବଡ଼ ବୃଦ୍ଧି, ଯେଉଁଠାରେ କି ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ପୂର୍ବରୁ ଏହି ସମାନ ପ୍ରତିଶତର ଅର୍ଥ ଏତେ ବଡ଼ ନଥିଲା। କିମ୍ ବୁଝାଇଲେ, ସେଥିପାଇଁ ୭ ପ୍ରତିଶତର ସେହି ସମାନ ବିକାଶ ହାର ଏବେ ଅନେକ ବଡ଼ ବିସ୍ତାରକୁ ଦର୍ଶାଉଛି। ସେ ଆଶା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଯେ ୨୦୩୦ ପାଖାପାଖି ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ତୃତୀୟ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ବନିଯିବ।

ଭାରତର ପ୍ରଦର୍ଶନ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍

ପ୍ରାୟ ୧୪୦ କୋଟି ଜନସଂଖ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଟ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ ୭ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ଲଗାତାର ବିକାଶ ହାର ଏକ ବଡ଼ ସଫଳତା ହେବ। ତଥାପି, ଜିଡିପିର ମୁଖ୍ୟ ବିକାଶ ହାରର ଅର୍ଥ ନିଜେ ଏହା ନୁହେଁ ଯେ ପରିବାରଗୁଡ଼ିକର ଆୟ, ରୋଜଗାର ସୁଯୋଗ କିମ୍ବା ଜୀବନଶୈଳୀରେ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଭାବେ ସୁଧାର ହୋଇଛି। ଚାକିରି ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଗତି, ବେସରକାରୀ ନିବେଶ ଏବଂ ଆୟ ବୃଦ୍ଧି – ଏହି ମୁଖ୍ୟ ମାପଦଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ରହିବ ଯାହା ସୂଚାଇବ ଯେ ଆର୍ଥିକ ଲାଭ ଭାରତୀୟ ପରିବାରଗୁଡ଼ିକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେଉଁ ସ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚୁଛି। କିମ୍ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଯୁକ୍ତି ଥିଲା ଯେ ଭାରତର ପ୍ରଦର୍ଶନକୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଆହୁରି ଅଧିକ ସୀକୃତି ମିଳିବା ଉଚିତ୍। ସେ ଲେଖିଛନ୍ତି ଯେ ଅନେକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଏବେ ବି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ୧୪0 କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ଏହି ଦେଶର ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଦର୍ଶନକୁ ଉତ୍ସବ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ସେ ଆଶାବାଦୀ ମନୋଭାବ ସହ ନିଜ କଥା ଶେଷ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଆଶା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ତ୍ରୈମାସିକ ଜିଡିପି ତଥ୍ୟ ଅର୍ଥନିତୀଜ୍ଞମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପୂର୍ବାନୁମାନକୁ ଆହୁରି ଉନ୍ନତ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେବ।